باسقى بەت / جارىق نۇردىڭ ساۋلەسى / رابعۇزي / ءمۇحامماد مۇستافا ساللۇلاحۋ-عالايھي-ۋاسسالامعا پايعامبارلىق كەلۋى

ءمۇحامماد مۇستافا ساللۇلاحۋ-عالايھي-ۋاسسالامعا پايعامبارلىق كەلۋى

ول زامان تاۋرات زامانى ەدى. ياعني، پايعامبارلىق كەلگەنشە ناماز، تاعات، عيبادات جوق ەدى. مۇحاممەد ع.س. 40 جاسقا كەلگەنشە حارا تاۋىنىڭ ءبىر ۇڭگىرىندە تۇراتىن ەدى. ءىبراھيم ع.س.-ءنىڭ شاريعاتىمەن عيبادات جاسايتىن ەدى. مۇحاممەد ع.س.-ءنىڭ جانى جۇدەۋ تارتىپ، ءوڭى سارعايىپ، ەرىندەرى كەزەرىپ ءجۇردى. قۇرايىش ۇلكەندەرى: «ءاي، مۇحاممەد! نە ءۇشىن قايعىرىپ جالعىز ءجۇرسىڭ؟ اۋرۋىڭ بولسا ايت، داۋا ىزدەيىك. ەگەر ءبىر ادامعا عاشىق بولساڭ، نەكەلەيىك»، – دەدى. مۇحاممەد ع.س. بۇلارعا ەش جاۋاپ قاتپاي، ورنىنان تۇرىپ ءجۇرىپ كەتتى.

بۇل ىسكە قۇرايىشتار: «نەگە بۇل بىزگە جاۋاپ بەرمەدى؟ مۇحاممەدتىڭ جاقىن اعاسى ابۋباكىر. سوندىقتان ابۋباكىر سۇراسىن»، – دەپ ابۋباكىرگە قولقا سالدى. ابۋباكىر ورنىنان تۇرىپ، راسۋلاللاعا كەلىپ: «سەنىڭ قانداي دەرتىڭ بار؟ بارلىق قاۋىم سەنەن سۇرايدى؟» – دەدى. سوندا راسۋلاللا ع.س. ايتتى: «كوڭىلىم ءبىر اللادا عانا. كوزىم دە، ءتىلىم دە ءبىر اللادان ءىس كۇتەدى. سابىر قىلارعا تاعاتىم جوق، نە ىستەرىمدى بىلمەيمىن. ءحالىم مۇشكىل»، – دەپ، مەككەدەن حارا تاۋىنا قاراي كوشتى.

تاۋ ۇستىنە شىعىپ، ءجۇزىن توپىراققا قويىپ زار جىلادى. پايعامباردىڭ بۇل ءحالىن كورىپ، پەرىشتەلەر: «ءيا، راببىم! دوسىڭ مۇحاممەد قايعى شەكتى»، – دەپ جىلاستى. سودان كەيىن حاقتاعالا جەبىرەيىل ع.س.-عا ءامىر قىلدى: «ءاي، جەبىرەيىل! دوستىم مۇحاممەدكە ءامىر بەرۋ ۋاقىتى كەلدى. مەنىڭ ءامىرىمدى مۇحاممەدكە جەتكىز، ورىنداسىن! مەنىڭ جاقسى قۇلدارىما ءسۇيىنىش بەرسىن. جامان قۇلدارىمدى اللانىڭ ازابىمەن قورقىتسىن. حابيبىما مەنەن سالەم ايت. وعان پايعامبارلىق قوندى»، – دەدى. جەبىرەيىل ءبىر شىڭعىرىپ، قانات جايىپ، حارا تاۋىنا ەندى. راسۋلاللا ع.س. اۋادا ءبىر جاسىل كيىم كيگەن كىسىنى كوردى. جەبىرەيىل ع.س. راسۋلاللانىڭ جاعاسىنان ۇستاپ: «اللا تاعالا ادامعا عىلىم ۇيرەتۋشى، ياعني ساعان ءبارىن بىلدىرەر. ءاي، مۇحاممەد، جەبىرەيىل ع.س.-ءنىڭ اللادان اكەلگەن اياتى وسى»، – دەدى.

مۇنان سوڭ پايعامبار ع.س. حاديشانىڭ ۇيىنە قايتىپ كەلىپ: «تەز مەنىڭ ۇستىمە بىردەڭە جاپ، دەنەم تىتىرەپ بارادى!» – دەدى. ءبىراز جاتقاننان كەيىن حاديشا حالىن سۇرادى. سوندا مۇحاممەد ع.س: «قاتتى قورىقتىم»، – دەيدى. حاديشا: «اللا تاعالا سەنى قايعىرتپاس، ءراحماتىن ساعان بەرمەگەندە كىمگە بەرەر»، – دەدى.

حاديشا تۋىسى ورقەگە جۇگىرىپ بارىپ، پايعامبار ع.س-ءنىڭ ءحالىن ءسوز ەتتى. ورقە ءىنجىل، تاۋراتتى وقىعان ءبىلىمدى كىسى ەدى. بۇل حاباردى ەستىگەننەن كەيىن ورقە پايعامبار ع.س.-ءنىڭ ءحالىن سۇراۋعا كەلىپ: «ءاي، مۇحاممەد! ول ساعان ەستىلگەن داۋىس، اللانىڭ ساعان جىبەرگەن كەرەمەتى. بۇل مۇسا ع.س.-عا، عايسا ع.س.-عا ەنگەن بولاتىن»، – دەدى.

مۇنان كەيىن مۇحاممەد ع.س. اللادان ءامىر كۇتتى. حارا تاۋىنا بارىپ، مۇباراك ءجۇزىن توپىراققا توسەپ جىلادى. ءبىر كۇنى اۋادان ءبىر داۋىس ەستىلدى. قاراسا، كوك پەن جەر اراسىندا وتىرعان بىرەۋ: «ءاي، مۇحاممەد، نەگە كوڭىلىڭ قايعىلى سەنىڭ. سەن پايعامبار راسۋلاللاسىڭ»، – دەيدى. پايعامبار ع.س. حاديشاعا كەلىپ، تاعى دا: «ءاي، حاديشا! قورىقتىم. ۇستىمە بىردەمە جاپ»، – دەيدى. حاديشا: «ءاي، مۇحاممەد! نەگە قورقاسىڭ؟ سەن قورىقپا. جەتىمدەرگە راحىم قىلۋشىسىڭ، قانداستارىڭا جاردەم بەرۋشىسىڭ، پاقىرعا كىشىلىك ەتىپ، بايعا قۇرمەت قىلاسىڭ. ءوزىڭ كوركەم مىنەزدى. كوڭىلىڭ ءاردايىم اللانىڭ زىكىرىمەن بولادى»، – دەدى. مۇحاممەد ع.س. قىمتالىپ جاتقاندا جەبىرەيىل ع.س. سالەم بەرىپ كىرىپ كەلدى.

راسۋل ع.س: «ءاي، حاديشا! ول كىسى كەلدى»، – دەدى. حاديشا دەرەۋ شاشىنىڭ ءبىر تۇلىمىن شىعارىپ: «ءاي، مۇحاممەد، مىنانى كورەمىسىڭ؟» – دەدى. «ەگەر ول جەبىرەيىل بولسا، مىنا شاشىم ساعان كورىنبەس»، – دەيدى. سوندا مۇحاممەد ع.س: «ءاي، حاديشا، مەن سەنىڭ تۇلىمىڭدى كورمەدىم»، – دەدى. حاديشا: «ءاي، مۇحاممەد، ءسۇيىنشى ساعان! عالامعا پايعامبار بولدىڭ». ساعان كەلگەن رۇحىل ءامين جەبىرەيىل. ءاي، مۇحاممەد، ماعان مۇسىلماندىقتى ايت، مەن دە مۇسىلمان بولامىن. يمان ارقىلى بولامىن»، – دەدى. سوندا راسۋل ع.س. حاديشاعا كاليما ي ءشاھاداتتى ۇيرەتىپ، باعىشتادى.

مۇنان كەيىن ابۋباكىر-سىدىق ءتۇس كورىپ، يمانعا كەلدى. ياعني پايعامبار ع.س. ايتتى: «ادامداردىڭ قۇرمەتتىسى، مەنىڭ جانىمداعىلاردىڭ قۇرمەتتىسى – مەنىڭ ساقابالارىم. ساقابالارىمنىڭ قۇرمەتتىسى، مەنى راستاۋشى. مەنىڭ قۇرمەتىم دۇنيەدە دە، اقيرەتتە دە ساقابالارىمنىڭ ارتىعى ابۋباكىر سىدىق بولادى»، – دەدى.

سونداي-اق، وقىڭىز

قيسسا مۇحاممەد ءساللۇللاھۇ-عالايھي ءۋاسسالام

عابباس رازيوللا عانۇھما ايتادى: «حاقسۇبىحانا ۋا تاعالا جۇماقتى، تامۇقتى، جەر مەن كوكتى، عارىش ءۋا كۇرسينى …

پىكىر قالدىرۋ

ە-پوشتا مەكەنجايىڭىز جاريالانبايدى. مىندەتتى ورىستەر * تاڭبالانعان