Rabğwzi

Mwhammäd Mwstafa sallwlahu-ğalayhi-uässälämğa payğambarlıq kelui

Ol zaman Taurat zamanı edi. YAğni, payğambarlıq kelgenşe Namaz, Tağat, Ğibadat joq edi. Mwhammed ğ.s. 40 jasqa kelgenşe Hara tauınıñ bir üñgirinde twratın edi. İbrahim ğ.s.-niñ şariğatımen ğibadat jasaytın edi. Mwhammed ğ.s.-niñ janı jüdeu tartıp, öñi sarğayıp, erinderi kezerip jürdi. Qwrayış ülkenderi: «Äy, Mwhammed! Ne üşin qayğırıp jalğız jürsiñ? Auruıñ bolsa ayt, daua izdeyik. Eger bir adamğa ğaşıq bolsañ, nekeleyik», – dedi. Mwhammed ğ.s. bwlarğa eş jauap qatpay, ornınan twrıp jürip ketti.

Bwl iske qwrayıştar: «Nege bwl bizge jauap bermedi? Mwhammedtiñ jaqın ağası Äbubäkir. Sondıqtan Äbubäkir swrasın», – dep Äbubäkirge qolqa saldı. Äbubäkir ornınan twrıp, Rasulallağa kelip: «Seniñ qanday dertiñ bar? Barlıq qauım senen swraydı?» – dedi. Sonda Rasulalla ğ.s. ayttı: «Köñilim bir Allada ğana. Közim de, tilim de bir Alladan is kütedi. Sabır qılarğa tağatım joq, ne isterimdi bilmeymin. Halim müşkil», – dep, Mekkeden Hara tauına qaray köşti.

Tau üstine şığıp, jüzin topıraqqa qoyıp zar jıladı. Payğambardıñ bwl halin körip, perişteler: «Iä, Rabbım! Dosıñ Mwhammed qayğı şekti», – dep jılastı. Sodan keyin Haqtağala Jebireyil ğ.s.-ğa ämir qıldı: «Äy, Jebireyil! Dostım Mwhammedke ämir beru uaqıtı keldi. Meniñ ämirimdi Mwhammedke jetkiz, orındasın! Meniñ jaqsı qwldarıma süyiniş bersin. Jaman qwldarımdı Allanıñ azabımen qorqıtsın. Habibıma menen sälem ayt. Oğan payğambarlıq qondı», – dedi. Jebireyil bir şıñğırıp, qanat jayıp, Hara tauına endi. Rasulalla ğ.s. auada bir jasıl kiim kigen kisini kördi. Jebireyil ğ.s. Rasulallanıñ jağasınan wstap: «Alla tağala Adamğa ğılım üyretuşi, yağni sağan bärin bildirer. Äy, Mwhammed, Jebireyil ğ.s.-niñ Alladan äkelgen ayatı osı», – dedi.

Mwnan soñ payğambar ğ.s. Hadişanıñ üyine qaytıp kelip: «Tez meniñ üstime birdeñe jap, denem titirep baradı!» – dedi. Biraz jatqannan keyin Hadişa halın swradı. Sonda Mwhammed ğ.s: «Qattı qorıqtım», – deydi. Hadişa: «Alla tağala seni qayğırtpas, rähmätin sağan bermegende kimge berer», – dedi.

Hadişa tuısı Orqege jügirip barıp, payğambar ğ.s-niñ halin söz etti. Orqe İnjil, Taurattı oqığan bilimdi kisi edi. Bwl habardı estigennen keyin Orqe payğambar ğ.s.-niñ halin swrauğa kelip: «Äy, Mwhammed! Ol sağan estilgen dauıs, Allanıñ sağan jibergen keremeti. Bwl Mwsa ğ.s.-ğa, Ğaysa ğ.s.-ğa engen bolatın», – dedi.

Mwnan keyin Mwhammed ğ.s. Alladan ämir kütti. Hara tauına barıp, mübäräk jüzin topıraqqa tösep jıladı. Bir küni auadan bir dauıs estildi. Qarasa, kök pen jer arasında otırğan bireu: «Äy, Mwhammed, nege köñiliñ qayğılı seniñ. Sen payğambar Rasulallasıñ», – deydi. Payğambar ğ.s. Hadişağa kelip, tağı da: «Äy, Hadişa! Qorıqtım. Üstime birdeme jap», – deydi. Hadişa: «Äy, Mwhammed! Nege qorqasıñ? Sen qorıqpa. Jetimderge rahım qıluşısıñ, qandastarıña järdem beruşisiñ, paqırğa kişilik etip, bayğa qwrmet qılasıñ. Öziñ körkem minezdi. Köñiliñ ärdayım Allanıñ zikirimen boladı», – dedi. Mwhammed ğ.s. qımtalıp jatqanda Jebireyil ğ.s. sälem berip kirip keldi.

Rasul ğ.s: «Äy, Hadişa! Ol kisi keldi», – dedi. Hadişa dereu şaşınıñ bir twlımın şığarıp: «Äy, Mwhammed, mınanı köremisiñ?» – dedi. «Eger ol Jebireyil bolsa, mına şaşım sağan körinbes», – deydi. Sonda Mwhammed ğ.s: «Äy, Hadişa, men seniñ twlımıñdı körmedim», – dedi. Hadişa: «Äy, Mwhammed, süyinşi sağan! Ğalamğa payğambar boldıñ». Sağan kelgen Rwhıl Ämin Jebireyil. Äy, Mwhammed, mağan mwsılmandıqtı ayt, men de mwsılman bolamın. Iman arqılı bolamın», – dedi. Sonda Rasul ğ.s. Hadişağa Kälimä i şähädättı üyretip, bağıştadı.

Mwnan keyin Äbubäkir-Sıdıq tüs körip, imanğa keldi. YAğni payğambar ğ.s. ayttı: «Adamdardıñ qwrmettisi, meniñ janımdağılardıñ qwrmettisi – meniñ saqabalarım. Saqabalarımnıñ qwrmettisi, meni rastauşı. Meniñ qwrmetim düniede de, aqirette de saqabalarımnıñ artığı Äbubäkir Sıdıq boladı», – dedi.

Tañbalar

Wqsas maqalalar

Pikir qaldıru

E-poşta mekenjayıñız jariyalanbaydı. Mindetti örister * tañbalanğan