Bilgen Şayır aytadı

Haron patşa jäne Äzim turalı hikayat

B-ismi Allah ar-Rahmani ar-Rahim!

Bir qwmarpaz bar eken Äzim degen,

Patşamenen otırıp, äzildegen.

Qwmarınan wtılsa aqşa tappay,

Patşadan äperemin qazir degen.

Neşe jılday jüredi qwmar oynap,

Tamaşadan ötkizdi toyın toylap.

Patşa qwmarpazben joldas boldı degendi estip,

Ol şahardan ketip qaldı tübin oylap.

Barğan jerde oynadı tağı qwmar,

Ädet qılğan närseden qaydan tınar.

Qwmarğa qatının tigip qoyıp,

Patşadan äkelem dep tağı şığar.

Su taba almay bir tauğa keldi şöldep,

Jan jağına jügirdi qwdıq izdep.

Qay jaqtan su tauıp alamın dep jürgeninde,

Közi aşıq bir qwdıqtı kördi tezdep.

Su almaqqa qwdıqqa qauğa saldım,

– Jete me, – dep qarağan edim,

Bir taqta bir qız jäne bir şal otır.

Joğarığa qız qarap meni körip,

Qauğama eki gauhar äkep saldı.

Qauğamdı joğarığa aldım tartıp,

Oljanı kim beredi mwnan artıq.

Gauharımdı aparıp bazar saldım,

Patşağa barmay keteyin dep, alsam satıp.

 

Bazarşı wstap aldı wrısıñ dep,

Qazınadan gauhardı wrlap aldıñ,

Wrıdan sen nağıp qwrısıñ dep.

Patşağa biz aparıp tapsırayıq,

Patşa özi bitirer bwl isin dep.

Wrı äkeldik – dep, patşağa aldı barıp,

Harun-Raşid Äzimdi qaldı tanıp.

– Köpten beri bwl jerden ketip qalıp,

Bwl bälege wşıradıñ, qayda barıp?

– Bir şaharğa ketip em sizden böten,

Neşe jılday sol şahardı qıldım otan,

Tağı da ol şaharda qwmar oynap,

 

Qatın tigip, bir jwmıs basıma boldı tüsken.

Sizge kele jatır em arızımdı aytayın dep,

Aqşa berse, qatınımdı alıp qaytayın dep.

Bir qwdıqqa keldim de qauğa saldım,

Jetti me dep qaradım, bayqayın dep.

Qarasam bir şal, bir qız otır taqta,

Bwl nesi dep qarap, sınap twrdım Haqqa.

Qauğama eki gauhar salıp berdi,

– Sol qızdı tabasıñ ba barsam erip,

Artımda bir söz bolıp qalar edi,

Ajal jetip, dünieden ketsem ölip.

 

Erip barıp Äzimge qızdı taptı,

«Nağıp otırğan qızsıñ?» dep ayqay saldı.

– Men periniñ patşasınıñ qızı edim,

Mınau, pende jolıqtı adamzattıñ,

Jasınan beri mağan ğaşıq bolğan,

Ortadağı qazanı qaynap twrğan.

Astında otı bar twrğan janıp,

Öne boyı astına ot jağılıp.

Bwl qazan ne, närse ne twrğan qaynap?

İşindegi may edi şomılatın,

Şomılğan adam mağan jolığatın.

Eger de bwl mayğa şomılmasa,

Qosıla almay bizderge torığatın.

 

Mayğa şomılmay eşkimge qosılmaydı,

Qaynağanmen mayı mwnıñ tausılmaydı.

Öne boyı aytamın tüse ber dep,

Osı maydıñ qasieti osınday-dı.

Şalğa ayttı – Tüspeysiñ mayğa nege,

Mayğa tüsseñ bolasıñ qızğa ege.

– Qarap otırğan betine mağan jeter,

Qaynap twrğan qazanğa tüskin deme.

– Bireu tüsip ölmese, tüser me ediñ?

– Ol ölmese, älbette, tüser edim.

Mayğa tüsip ölmesten aman qalsam,

Oynap-külip osımen öter edim.

Täuekel dep Harun patşa mayğa tüsti,

Qwday özi oñlağay ärbir isti.

«Endi siz mağan layıq boldıñız», dep,

Qız kelip patşanıñ moynın qwştı.

– Alayın dep senen ümit qılğamın joq,

Özim tüstim, tüs dep meni twrğanıñ joq.

Ğaşığıñ özi tüsip, özi ölsin,

Mwnan basqa beretin, alarım joq.

Ölmegen soñ qazanğa tüsti şal da,

Eki ğaşıqtıñ jwmısın bitirdi Alla.

 

Eki ğaşıqtıñ jwmısın bitirgen soñ,

Eline kep jüre berdi bwrınğı halda.

Eki ğaşıqtı sebeppen qostı Harun,

Täuekel dep mayğa tüsti, qoyıp janın.

Är uaqıtta aqılı bar jaqsı adamdar,

Bwl düniede ol dünieniñ oylar qamın.

 

ATIMTAY JOMART TURALI HIKAYAT

 

Bir patşa bar edi äbden saqi,

Saqilıqtan qalğan joq onda haqı.

Onan basqa saqi da tolıp jatır,

Basqalardıñ saqilığı müldem taqır.

Bir künderi patşa oylap bükil jwrtın,

Qazınasın aştırdı berip kiltin.

Qajetin jılağan köpke bärin berip,

Bwrınğı jalğastırdı ädep-ğwrpın.

 

«Mendey saqi bar ma, – dep, – maqtanadı, –

Özim ilgeri, özgeler artqa qaldı.

Äliñniñ kelgeninşe saqi bolsañ,

Artıñda saqi degen at qaladı.

Saduaqas saqi bolğan jannan keşip,

Derttige mäselesin bergen şeşip.

Retin jep, sol auru şipa taptı,

Sol sebepten saqi degen boldı näsip.

 

Bir jigit törtkülden berip jauap,

Ayağına patşanıñ qıldı tauap.

– Ürimde Atımtay degen bir adam bar,

Saqilıqtan sizden köp onda sauap.

Janı aşitın inisi bar tileytwğın,

Sonı swrap saqilığın biletwğın.

Jeltaban deytin astında bir atı bar,

Jaqsı körip üstine minetwğın.

 

Patşanıñ adamdarı Atımtaydı keldi swrap,

Tüse qalıp barlığı, boldı qonaq.

Soyatwğın bwlarğa mal joq deydi,

Büyirdegi Jeltaban – jalğız sol-aq.

Jeltaban meymandarğa soyıladı,

Aldına as äkelip qoyıladı.

Qazı, qarta aldına üyip qoyıp,

Asın jep meymandarı toyınadı.

Astı jep meymandarı jata berdi,

Jatqan sayın meymandıq asa berdi.

 

– Biz endi elimizge qaytamız dep, –

Qayır qoş, – dep meymandar bata berdi.

– Neşe kün joldı jürip, tünep keldiñ,

Ne närseni bizderden tilep keldiñ?

Aytqanıñdı bereyin qalt qılmastan,

Quanışqa tolsınşı jürekteriñ.

– Atımtay, sizden Jeltaban tilegimiz,

Onan basqa, jüdä, joq keregimiz.

Jeltabandı oynaqtatıp alıp qaytsaq,

Quanıp keter edi jüregimiz.

Atımtay otırıp qaldı tömen qarap,

Jeltabandı bwlar kelgen mıñğa balap.

Bere me dep sol atın qapalanıp,

Qinaldı qoyğanına qiın talap.

– Qapalanğanım emes edi, qimağanım,

Sol at edi sizge soyıp, sıylağanım,

Sizderge sol at edi soyıp bergenim,

Dalağa ketip qalıp basqa malım.

 

Patşanıñ adamdarı qaytıp bardı,

Jeltaban soyılğanın aytıp bardı.

Ol menen saqilığı asqan eken dep,

Öz köñili özinen qaytıp qaldı.

Atımtay saqilığı jwrtqa mälim,

Är kisi saqimın der, bilmey halin.

Patşanıñ swrağan atın meymanğa soyıp qoyğan,

Äne sol, saqilıqtan alsa tälim.

 

ÄULIE TURALI HIKAYAT

B-ismi Allah ar-Rahmani ar-Rahim!

 

Uaqıtındağı bir Işan

Abdrahman han edi,

Qızmetin Alla köp qılğan,

Keremettey er edi.

Ğauıs onda jas edi,

Äulielik keremetin biledi,

Şahardan Ğauıstı qu deydi

Tamaq tekke bermedi,

Ertip alıp barşanı,

Qolına wstar tu deydi.

 

Neşe kün jürdi ayta almay,

Aytuğa qorqıp bata almay.

Aqırı bir kün «şıq» deydi,

Periniñ sözin qaytarmay.

İstekeni minip ap,

Janına tauıq bayladı.

Şığar degen sözinen

Hannıñ piri taymadı.

Tauığın baylap janına

Şaharğa böten aydadı.

 

Bir diqanğa kez boldı,

Köterip qırman qaptağan,

– Atıma bir jem ber, – dedi,

Bir diuana kelip aqtağan.

Diqan ayttı –  Artınan berem jem, – dedi

Joq edi artına saqtağan.

Tünde köterdi qırmanın

Duana ayttı – Atıma bir jem, ber, – dedi,

Aytqanıma sen, – deydi.

Sahar twrıp, taharat qıp,

Oqı namaz uzudı,

Artınan qıl qırman sozudı,

Jan-jağıña qarama,

Qıblağa ber jüziñdi.

Qırmanın tünde sozdı endi

Tausılmastan qırmanı

Sozudan ümit ozdı endi.

Şarşap, joğarı qarasa,

Diuana biday qwyıp twr,

Jarılqadı qwday özi endi.

 

Duananı izdeydi

Jolına qızım näzir, – dep,

Keremetin kördim qäzir, – dep,

«Qızımdı soğan beremin,

Oylamañdar äzil», – dep.

Qolına berdi üş pwldı,

Diqanğa qiın is qıldı.

Özim jeytin, esegim jeytin, tauığım jeytin,

Oğan qosqın, deydi, bir pwldı.

Bazarğa qaray şabadı,

Mañdaydan teri ağadı.

Birine bolsa, birine joq,

Üşeuine qaydan tabadı.

– Üş pwlğa qauın alıñız,

Duanğa alıp barıñız.

Jüzin özi jeysiñ qauınnıñ,

Qabığın beresiñ esekke,

Şopağın beresiñ tauıqqa,

– Mwnı sağan kim ayttı?

– Beretin sizge qız ayttı.

– Aqıldı eken qızıñız.

Nekelep qızdı alıptı,

Soñına ertip halıqtı.

Ğauıstı quıp şahardan,

Abdrahman han

Öz şaharında qalıptı.

Hauas al-Äzim ıza bop

Abdrahman hanğa

Oğın attı keremet.

Oğın peri qaytarıp,

Boldı qanşa salamat.

Tağınan patşa qwladı,

Oğı ötip büyirden,

Tağası bolıp jaraqat.

Sözimdi aytqan tıñdañdar,

Äulieni qapa qılmañdar.

 

IBRAHIM PAYĞAMBAR TURALI HIKAYAT

B-ismi Allah ar-Rahmani ar-Rahim!

 

Ibrahim Payğambar

Üş kün oraza twttı üzbesten,

Üş künge deyin aşpadı,

Üyine meyman kelmeytin,

Üş künine maqtanıp,

Bar ma deydi adam menimenen teñesken.

Maqtanğan ol jwmısı bir Allağa bilindi,

Üş künge maqtanıp aşpa oğan tiliñdi.

Pälen tauda zahid bar,

Barğasın öziñ bilesiñ miniñdi.

Zahidğa barıp jolıqqay,

Meyman bolıp qonıptı.

Üş künde bir aşadı,

Öziniñ auzı twraqtı.

«Sizden de bar ma, – deydi, – artıq twtatın, –

Qızmetinen Alla wtatın.

«Pälen tauda bar», deydi, –

Sonı izdep Ibrahim kez boldı.

Jiırma künde bir aşadı ol,

Zahidtığı qaram edi,

Aqıldan Ibrahim Halil jañıldı,

Bügin sizge qonayın,

Bir kün meyman bolayın,

Artıq eken barlığı,

Mağan boldı wdayı.

 

Bwlardan artıq izdese,

Taba alar ma eken izderin,

Rahmeti köp Allanıñ,

Alladan ümit üzbeyin.

Zahid tağı tabıldı,

Qasına otırdı aytıp habardı.

Kiik aldına kep özinen özi soyıldı,

Bereyin bölip aldına ekeuiniñ qwlıñdı,

Auzın aşıp, asın jep,

Ekeui de toyındı.

 

«Twrıp endi ket»,  – deydi,

«Joldasıña jet», – deydi.

Tirilip ket qaytadan,

«Toydıq äbden etiñizdi», –  jep deydi.

Kiik ketti tirilip,

Keremeti Zahidtıñ qaldı sonda bilinip.

Ibrahim Halil payğambar

Mağan dwğa qıl, – deydi,

Eki bilegin türinip.

Qabıl emes dwğam dep

Zahid dwğa qıladı,

Bir dwğa mağan jasa dep,

Ibrahim Halil qinadı.

Zahidqa twrıp jalınıp,

Ötirik emes, şındadı.

Otıruşı edik qalada,

Bir kün şıqtıq dalağa.

Jayılğan köp mal kördim,

Ibrahim Halil «Allanıñ» deydi ol,

Neşe jıl ötti arada,

Jolıqsam, dep, Ibrahim Halil, Allağa.

Bolmadı qabıl tilegim,

Jetpis jıldan beri

Qabıl bolmay tilegim,

Kümändi boldı jüregim».

 

«Qabıl boldı dwğañız,

Ibrahim Halil Allamen, – deydi,

Ötirik emes, sen», deydi.

Sebebinen qosıldıq,

Köriseyik, kel, – deydi.

Sol uaqta ol Zahid säjdege qoydı,

Bas iip, moynına qoyıp qoldarın,

Säjdada jatıp jan berdi.

Jerden üzbey bastarın,

Qızmet qılıp ol zahi

Jasağanğa qarap köz twttı,

Zahidtar qoydı asqanın.

Ğalamat körip, Ibrahim qayttı eline.

 

 

TAĞI DA ATIMAY TURALI HIKAYAT

 

Naupil degen bir patşa

Jinap keldi äskerin,

Atımtay elin almaqqa,

Habarsız Atımtay otır edi ol taqta.

Tünde bastı şahardı,

Oyatpastan eşkimdi,

Wrıssam äsker öler dep,

Atımtay qaştı sol şaqta.

Qaşıp barıp Atımtay

Bir üñgirge tığıldı.

Neşe kün jattı üñgirde,

Qılmastan, jüdä, qimıldı.

 

Atımtay qaşıp ketken soñ,

Qalğan äsker barşası ayağına jığıldı.

Patşamızdı tağına

Tapqanğa pälen dildä berem dep,

Şaptırdı adamdardı jan-jağına.

Tapsaq pälen dildä alam dep,

İzdedi bäri jabıla.

Bir jarlı şal bar edi

Arqalap otın satatın,

Üyinde tamağı joq edi,

Balaları işip, tatatın.

Tünimen şulap balaları,

Bolmadı tañı atatın.

Otınımdı eşkim almadı

Atımtaydı tapsam dildä alam dep,

Şaharda adam qalmadı.

– Qayteyin, balam, jılama,

Otınım bügin janbadı,

Atımtay sözin esitti,

Üyine kirdi, aşıp esigin.

– Meni aparıp dildäni al,

Dildä sağan näsip-ti.

Men, Atımtay jatır edim üñgirde,

Alamın dep dildäni izdeydi bäri büginde.

 

Atımtaydı taptım dep

Dildäni al sen, deydi,

Sol uaqta şal ayttı:

Dildäğa seni satpaymın,

Dildäğa seni satqanşa,

Diuana bolıp aqtayın.

Janın qiğan men üşin,

Sendey saqi tappaymın.

Atımtay aytıp qorqıttı:

– Patşağa barıp aytamın,

Osı dep meni jasırğan.

Bermeymin dep patşağa,

Taudan tauğa asırğan.

Adamıñ men dep qaşırğan.

Atımtaydıñ moynına jip bayladı,

Patşağa qaray aydadı.

«Bay qıp ölsem şaldı», dep

Uağdasınan Atımtay taymadı.

Eki adam kelip tartıp aldı qolınan,

Boldı dep isim oñınan.

Atımtayğa erip şal da keldi soñınan,

Men taptım dep wrıstı,

Bir birine könispey twrıstı.

Sol uaqta patşa ayttı:

– Qaysısınıñ tapqanın,

Özi biler bwl kisi.

– Ekeui de tapqan joq,

Meni tapqan şal, – dedi.

Ötirik, jüdä, aytpaymın,

Sözime meniñ nan, – dedi.

Aldıña meni äkeldi,

Mine twrmın, osınday hal, – dedi.

Sol uaqta patşa ayttı:

– Ölimge nağıp qidıñ janıñdı,

Aytşı mağan haliñdi?

– Bay qılıp seni ölsem, dep, –

Alıp bar, –  dep özi jalındı.

Tağın berdi özine,

Irza boldı aytqan sözine.

Mülkin özine tapsırdı,

Eline qayttı tezine.

 

BİR PATŞA TURALI HIKAYAT

 

Kele jatır edi patşa

Äskermen şahar aralap,

Uäzir, sardar qasında,

Äbden alğan saralap.

Bir diuanağa jolıqtı

Otırğan ağaş panalap,

«Toqta – dedi, – diuana,

Aytatın sözim bar,

Mıñ dildä berseñ aytamın, uäziriñ bar,

Sanap berip mıñ dildä aytqan sözimdi al.

Mıñ boldı bergen dildäñiz,

Sözimdi aytqan tıñdañız.

Är istiñ tübin oylanbay,

Jwmıstı, jüdä, qılmañız».

Jazıp alıp «maqwl», dep,

Jolına patşa jüredi.

 

Tübin oylamay is qıldı dep,

Uäzir, sardar küledi.

Külgenin uäzir, sardardıñ

İşinen patşa biledi.

Kelip tüsti ordağa

«Är is qılğın tübin oyla» dep.

Dual üstinde ordada

Jazusız jer qalmadı.

Toltırdı jazıp ordanı,

Külgenimen isi joq,

Köñiline osı wnadı.

Bir patşa bar edi,

Dwşpan edi jasınan,

Han alatın qanşığı

Orın berdi qasınan.

 

Zaharmenen suartıp,

Müsätir berip qolına.

«Zaharı jayılıp öledi

Qan alsañ eger basınan

On mıñ dilldä beremin qolıña,

Twramın qarap jolıña.

Şen, mansap, orın beremin,

Insap qıl meniñ sonıma».

«Maqwl» dep uağda qılıstı,

Patşağa qarap jılıstı.

Qol alıstı patşamen,

«Bitiremin – dep – bwl isti».

«Qan al», dep patşa şaqırdı,

Qwday özi biledi,

Tentek penen maqwldı.

 

Är isti özi qıladı,

Pende bayğws ğafil-di.

Qolına aldı müsätirdi

Bitirmekke isterin.

Ajalı bolmay patşanıñ,

Közine qara jazu tüskenin.

Müsätirmen qanın almadı,

Otır edi qolğa alıp,

Qan almay biraz kidirdi,

Olay-bwlay tolğanıp,

Basqa müsätirdi qolğa alıp,

Bwrınğı alğan müsätirdi tastağanın köredi.

Alıp nege tastadıñ,

Qazınada joq

Mıñ müsätir bwl basqanıñ.

 

Şınıñdı eger aytpasañ,

Kesiledi bastarıñ.

Müsätirdi sol berip edi,

Pälen patşa dwşpanıñ.

Endi sizge aytayın,

Onıñ qılğan isterin,

Sonımenen qan aldıñ,

On mıñ dildä berem dep edi,

Sol edi ol müsätirim,

Onı nağıp tastadıñ.

Oljağa ayaq baspadıñ,

Talay twrdıñ oylanıp,

Ne jwmıstı bastadıñ

Jan jağıma qarasam,

Jazudı kördim jazılğan.

İs qıl depti tübin oylanıp,

Soğan twrdım oylanıp.

Qan alsam patşa öledi,

Sen bir bäle qıldıñ dep,

Meni de öltirer soñınan.

Osı sözden tälim ap,

Twr edim müsätir qolğa alıp.

Äskerin patşa jinadı,

Tamaq berip sıyladı,

Mına sözden tälim ap,

Öltiruge meni qimadı.

 

Bergende dildä küldiñder,

İs qılam dep tübin oylamay

Mına sözden tälim almasa,

Öltirer edi aqır tübin oylamay.

Osınday qaşıp sözderden,

Mıñ dildä almay bola ma?

 

 

 

 

IBRAHIM PATŞA TURALI HIKAYAT

 

Basradan Bibi Rabia Mekke ketti,

Tauakkalat Äli «Allah», – dep jeke ketti.

Är qadamda eki rakat namaz oqıp,

Neşe jılday mehnat körip, Mekke jetti.

Panatdan Ibrahim Adham patşa şıqtı,

Patşalığın tärk qılıp, boldı dinge mıqtı.

Är qadamğa eki rakat namaz oqıp,

Bibi Rabianıñ qılğanın ol da qıptı.

Tünde ketip qalıptı eşkim bilmey,

Patşalıqtı tärk qıldı közge ilmey.

Şaharınan şıqtı jayau, atqa minbey,

Arğımaqpen bwrın jürgen, jayau jürdi.

Erte twrıp qarasa tağında joq,

Otıratın patşalıq bağında joq.

Eşkim izdep, oylanıp taba almadı,

Aynalada, auıldıñ mañında joq.

Malınıñ bärin berdi baqqandarğa,

Taptırmadı aynala şapqandarğa.

Mal-mülki, patşalığın tastap ketti,

Qwdanıñ rahmeti haqtan bardı.

Täjin berip, qolına aldı şarıq,

Jolğa tüsip müsäpir, boldı ğarip.

Künäsina ilgergi ötken täube qılıp,

Qızmetinde jüre berdi aşıp-arıp.

Ayaqqa şarıq kiip, jolğa tüsti,

Qwdiretimen jaratar ärbir isti.

Basta patşa bolğanmen, kedey boldı,

Är ne qılsa Allanıñ ämiri küşti.

Arıp-aşıp, müsäpir bop mehnat tarttı,

Hoşuaqtığın tastadı, oylap arttı.

Qatın-bala, mal-jan bärin tastap,

Jılap jürip, aqırı jolın taptı.

Mekke barsa ornında joq, qalğan ketip,

Mehnat qıp, kelip edi zorğa jetip.

Bibi Rabiağa ziyaratqa ketti degen,

Bir Alla bildiredi oğan ilham aytıp.

Ibrahim Bibi Rabianı ketti izdep,

Kidirmesten ol jerden jetti tezdep.

Hal-jayın swrasıp bir-birinen,

Ekeui bir qwdıqtıñ basına kep.

Ibrahim men Bibi Rabia

Qwdıqtıñ twrdı basına,

– Ne sebepten Mekke keldim, qasıma.

– Şöldegen itke su berdim,

Sol it tilek tiledi,

Toltırıp közin jasına.

Mekke twrdı aynalıp,

Ketpey twrdı baylanıp.

Basımnan meniñ ketpe dep,

Twratın bwrın jayqalıp,

Mekkeni iltipat qılmadım.

 

Betimdi oğan bwrmadım,

Üyge qayttım kidirmey.

Quanıp oğan twrmadım,

Qwrmet, parız bilmedim,

Mekkeni közge ilmedim.

Jambastap kettim Mekkege,

Ayağımmen jürmedim.

Oqıdım namaz twrdım da,

Allağa köñil bwrdım da.

Jännat kettim janbastap,

Bwrınğıday qwrbım da,

Jeti jılda jettim janbastap,

Barğan joq eşkim meni bastap.

 

Mehnattı jolda köp kördim,

Otırğan mwnda el tastap.

Mekkeniñ keldim qasına,

Qiyamettiñ küninde

Bola ma dep payda basıma.

Qabıl qıl dep jıladım,

Toltırıp közdi jasıma.

Barğan soñ jolım tiılğan,

Köp äulie kördim jiılğan.

Oynap-külip olar jür,

Rizığın jep bwyırğan.

Är qaysısı tilek tileydi,

Ber dep rizıq aspannan.

Bergenine qaray bay bäri,

Aldına tüsti dastarhan.

Bireuine bes, bireuine on tüsip,

Bäriniñ isi ötti bastardan

Eñ artında Ibrahim patşa sol

Rizıq ber, dep Allağa tilep, qolın jayadı,

Tura jüz dastarhan tüsti aldına.

Külli jiılğan äleumet

Aşıp jep, bäri toyadı.

Bwğan mwnşa köp berdiñ dep,

Külli äulie kündeydi.

Ne sebepten köp bergenin

Eşqaysısı bilmeydi.

Patşa bolıp jürgende

Beretin mwnday dastarhan,

«Bolmaysıñ, sender, teñ» deydi.

Saqidıñ qara artığın,

Mekkeniñ özge halqınıñ

Qiyametke barğanda

Basıña bolar salqınıñ.

Qwlımbet qoja işan – Qojahmet qoja balası

Qwlımbet qoja wrpaqtarı  

 

Tañbalar

Wqsas maqalalar

Pikir qaldıru

E-poşta mekenjayıñız jariyalanbaydı. Mindetti örister * tañbalanğan